Page 4

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis. Nihil opus est exemplis hoc facere longius. Duo Reges: constructio interrete. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Oratio me istius philosophi non offendit; Aperiendum est igitur, quid sit voluptas; Dici enim nihil potest verius. Si enim ad populum me vocas, eum.

Ut optime, secundum naturam affectum esse possit. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Quem si tenueris, non modo meum Ciceronem, sed etiam me ipsum abducas licebit. Num igitur eum postea censes anxio animo aut sollicito fuisse? Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam.

Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur. Cuius quidem, quoniam Stoicus fuit, sententia condemnata mihi videtur esse inanitas ista verborum. At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Sed ille, ut dixi, vitiose. Quae contraria sunt his, malane? Ita multa dicunt, quae vix intellegam. Nescio quo modo praetervolavit oratio.

Uterque enim summo bono fruitur, id est voluptate. Efficiens dici potest. Respondeat totidem verbis. Sed quid sentiat, non videtis. Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit.

Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur. Solum praeterea formosum, solum liberum, solum civem, stultost; Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur.

Quare conare, quaeso. Quis est tam dissimile homini. Nunc vides, quid faciat. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Tollenda est atque extrahenda radicitus. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Quis Pullum Numitorium Fregellanum, proditorem, quamquam rei publicae nostrae profuit, non odit? Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres.

Facillimum id quidem est, inquam. Quid in isto egregio tuo officio et tanta fide-sic enim existimo-ad corpus refers?

Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris. Aufert enim sensus actionemque tollit omnem. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat.

Ea possunt paria non esse. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Dici enim nihil potest verius. Eadem fortitudinis ratio reperietur. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Efficiens dici potest. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant.

De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Iis igitur est difficilius satis facere, qui se Latina scripta dicunt contemnere. Nemo igitur esse beatus potest. At quanta conantur! Mundum hunc omnem oppidum esse nostrum! Incendi igitur eos, qui audiunt, vides. Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Cur deinde Metrodori liberos commendas? Nam, ut sint illa vendibiliora, haec uberiora certe sunt. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Quae quidem vel cum periculo est quaerenda vobis;